εγώ μετά από 'σένα.

Σε κοιτάζω και μου μοιάζεις.Μου μοιάζεις μ' έναν τρόπο παράξενο, αλλόκοτο, διαφορετικό.Είσαι εγώ, πανομοιότυπα αλλιώς.Παίζεις με τα μαλλιά σου απο ντροπή και αμηχανία, όπως κάνω κι εγώ.Δαγκώνεις σαν εμένα με δύναμη τα χείλη σου για να σιωπήσεις.Νιώθεις μικρός μα τώρα μιλούν οι μεγάλοι.Νιώθεις χαζός, αλλά τώρα μιλούν οι έξυπνοι.Είσαι διαφορετικός, όμως τώρα τον λόγο τον έχουν οι ίδιοι.Περιμένω τη σειρά μου...Μετράω στιγμές για να περάσει η ώρα.Σε τι μετριούνται αλήθεια οι στιγμές? Σε καλές, σε κακές...Όπως τα προβατάκια που μετρούσα τότε για να κοιμηθώ.Και πάντα απορούσα ποιος κατάφερε να κοιμηθεί έτσι!Απλά γυρνάς πλευρό όταν το βαρεθείς, κλείνεις τα μάτια κι ονειρεύεσαι.Τι κακό κι αυτό με τα όνειρα! Όλα εξιδανικεύονται.Όλα μπλέκονται σ΄ένα παρόν.Ένα μελλοντικοπαρελθοντικό παρόν, τόσο ζωντανό που σου προκαλεί συναισθήματα ικανα να σε ξυπνήσουν.Άγρυπνη πλέον αλλάζω πλευρό.Αγκαλιάζω το μαξιλάρι μου και το σφίγγω με τα δόντια.Εκεί, έτσι, νιώθω ασφαλής και απελευθερωμένη.Εκεί ξεσπάω σε λυγμούς χωρίς να ντρέπομαι, χωρίς να φοβάμαι ποιος θα με δει.Τα δάκρυα με ξανακοιμίζουν, για να νιώσω πάλι όμορφη. Βάζω το κλειδί στην πόρτα και δεν ανοίγει. Βρίσκεσαι κλειδωμένος σε λάθος δωμάτιο, ή με το λάθος κλειδί. Όπως και να το δεις, απέτυχες. Αποτυχία δεν είναι όμως και ο έρωτας? Στο βαθμό που παύεις να 'σαι ανεξάρτητος και αναζητάς μανιωδώς το αντικείμενο του πόθου σου. Γιατί φοβάσαι να δεχτείς τον έρωτα?
-Γιατί φοβάμαι να ρισκάρω..
Η τόλμη ποτέ δεν έπαψε να είναι δελεαστική και το ρίσκο ποτέ δε φάνταζε γοητευτικότερο. Η αγάπη είναι σαν την ενέργεια. Δεν καταστρέφεται, ούτε δημιουργείται από το μηδέν. Όση αγάπη δώσω δηλαδή, τόση θα πάρω? Θεωρητικά ναι..πρακτικά η ίδια η αγάπη που έδωσες, μπορεί να σε καταστρέψει ή να σε αναγεννήσει απ' το μηδεν. Ξεχνάς βέβαια ότι δε μπορώ να εμπιστευτώ κανέναν.. Κι όμως, η εμπιστοσύνη αναδημιουργείται και κερδίζεται και είναι κι αυτή ένα είδος αγάπης.ίσως το δυσκολότερο..Κι όταν έρθει η σειρά μου τι θα τους πω? Ότι φοβάμαι να ερωτευτώ? Ναι...μα θα τους φανεί αστείο...! Κι όμως η παραδοχή της φοβίας σου είναι το πρώτο βήμα για να την ξεπεράσεις.Το βασικό και το δυσκολότερο.Ούτως ή άλλως μη φοβάσαι...
Ο ερωτευμένος δεν επιδέχεται καμία κριτική, μόνο κλείσε τώρα τα μάτια σου.
Μόνο κλείνω τα μάτια και σε σκέφτομαι, μέχρι να μου πουν ότι ήρθε η σειρά μου να μιλήσω..να σου μιλήσω..