δε μ' αρέσει να χρησιμοποιώ το "πρέπει". όχι επειδή δεν πρέπει, αλλά επειδή πρέπει. αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι η ίδια η λέξη είναι απο μόνη της τόσο επιτακτική, προστακτική και απόλυτη, που για ΄μένα δεν πρέπει να υπάρχει. άντε πάλι! στην άρνησή της μετριάζεται κάπως όμως...ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ, είναι αρκετά σαφές και ικανό να πείσει.αλλά απ' την άλλη ποιος θα σου πει τι "πρέπει" και τι "δεν πρέπει". δεν υπάρχει κανένας αρκετά καλός λόγος για να πάρεις το ρίσκο της απολυτότητας του "πρέπει", είτε συνοδεύεται, είτε όχι από ένα αρνητικό πρόσημο. ποτέ δεν είναι καλο το "πρέπει".γιατί ποτέ? ποτέ μη λες "ποτέ". μια αυτοαναιρούμενη φράση σαν αυτή, πόση ισχύ και πόση βάση μπορεί να έχει?η συγκεκριμένη είναι 50-50. όπως ακριβώς προκειμένου ποτέ να μην πεις "ποτέ", έχεις ήδη πει "ποτέ", έτσι και στην πράξη υπάρχουν πράγματα για τα οποία το ποτέ ισχύει και κάποια άλλα για τα οποία το λέμε και το ξε-λέμε εύκολα. το ποτέ είναι το αντώνυμο του πάντα. παρολ' αυτά η χρήση τους είναι σχεδόν πανομοιότυπη. χρησιμοποιούνται ευρέως και πολύ συχνά, αλλά είναι αληθινά εξαιρετικά σπάνια. προσωπικά ασπάζομαι ιδιαίτερα την άποψη "μην πιστέυεις το "ποτέ" του μεθυσμένου και το "για παντα" του ερωτευμένου". άλλωστε είναι και επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι το ρεύμα του έρωτα πυροδοτεί στον άνθρωπο ΄τις ίδιες χημικές ουσίες που ενεργοποιούνται με τη λήψη μιας δόσης κοκαϊνης. συνεπώς σε όποια περίπτωση είσαι το ίδιο "φτιαγμένος" και τα λόγια σου δεν έχουν καμία υπόσταση. ειδικά το "για πάντα" είναι τόσο ηλίθιο και ψεύτικο από μόνο του, απ'τη στιγμή που δε μπορούμε να μιλάμε για αιωνιότητα. πολύ κυνική ή μήπως όχι ερωτευμένη? δυνατά συναισθήματα όπως ο θυμός ή ο έρωτας συνηθίζουν να ξυπνούν την υπερβολή. την υπερβολή και την ευπιστία. πρόβλημα δεν υπάρχει.η ευπιστία αγαπά την υπερβολή και η υπερβολή έχει αδυναμία στο να κοροϊδεύει την ευπιστία.την ερωτευμένη. όπως και να 'χει, "δεν πρέπει" "ποτέ" να πιστεύεις το για "πάντα". μόλις αυτοαναιρέθηκα.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου