η γκαρνταρόμπα της

Πήγε 2 παρά 20 και το κορίτσι σκέφτεται πάλι. Στριφογυρνάει στο κρεβάτι του και σκέφτεται. Τον έρωτα, το θάνατο, τη φιλία, τα "θέλω" τα "δε θέλω", τα "πρέπει" και τις ελλέιψεις. Ευγνωμονεί τις ελλείψεις του. Ό, τι της λείπει, την προστατεύει από εκείνο που θα χάσει. Περνάει ο καιρός. Ανόητα, ανούσια. Είναι κακό να στερήσει από κάποιον τον λόγο που αυτός περνάει καλά? Κι αν ο λόγος είναι αυτή, μήπως είναι και εγωιστικό? Αλλά κοίτα δεν έχει δεσμευτεί με λόγια. Όχι, όχι δεν την ξαναπατάει με τις λέξεις. Είναι το αγαπημένο της παιχνίδι και έχασε πανηγυρικά τις προάλλες. Μακριά απο 'μας τα λόγια. Εγώ διαφωνώ, από συμπαράσταση στο κορίτσι το λέω. Τα λόγια μπορούν να 'ναι γλυκά, ειλικρινή, να υπόσχονται ασφάλεια. Είναι όμορφες οι λέξεις. Τώρα όμως την καταπίνει το "εγώ" της. Τρίβει με τα χέρια της το πρόσωπό της για να ξεβάψει τις μπογιές. Ξέχασε όμως ότι δε βάφτηκε σήμερα. Από συνήθεια το έκανε γιατί τη μαλώνει η μαμά της που λερώνει το μαξιλάρι της, μην την παρεξηγείτε. Είναι απλά μια παράξενη φάση, θα περάσει. Εγώ δεν την καταλαβαίνω. Ποτέ δεν περνάω "φάσεις". Είμαι πάντα καλά. Ναι, πάντα καλα. Αύριο θα 'ναι κι εκείνη. Θα θυμηθεί ό,τι "θέλει" και θα ξεχάσει τις σκοτούρες. Οι άνθρωποι φέρνουν σκοτούρες. Το δέσιμο φταίει για όλα. Μακάρι να 'χε πρόχειρο ένα ψαλίδι, να μη δενόταν ποτέ το κοριτσάκι. Να γλύτωνε. Να μην της λείπει, να μην λυπάται. Λύσσα, μένος που είναι μαλθακή. Σχεδόν ο,τιδήποτε μπορεί να την καταβάλλει. Να την καταβάλλει και να την δένει πιο σφιχτά. Έτσι είναι. Το δύσκολο σφίγγει τα σχοινιά. Θες κάποιον να τα τραβάει μαζί σου. Η συντροφιά πάντα της άρεσε. Όχι η πολλή. Το πολύ ποτέ δεν είναι επιθυμητό. Άντε μόνο στο χρώμα. Πολύ χρώμα! Αλλάζει χρώματα καθημερινά. Είναι χαμαιλέοντας. Όταν νιώθει όμορφη ντύνεται ροζ κι όταν νιώσει sexy βάφει έντονα τα μάτια της. Όταν φοβάται είναι μωβ κι όταν βαριέται μαύρη. Όταν ερωτεύεται είναι κόκκινη κι όταν θέλει να χορέψει γίνεται κίτρινη. Μα δε λυπάται. Μόνο όταν χαίρεται τα βάζει όλα μαζί κι ας μην ταιριάζουν. Δείχνει πώς νιώθει. Γιατί δε λυπάται ε? Γιατί όταν λυπάται μένει γυμνή. Και ντρέπεται. Δεν της αρέσει όταν είναι γυμνή. Δε λυπάται λοιπόν.Μόνο βάφεται ροζ, κόκκινη, κίτρινη, άντε και μωβ. Βάφεται όταν βγαίνει έξω όμως. Άμα γυρίσει σπίτι? Δε θα φωνάξει η μαμά που θα ξεβάψουν ολ' αυτά τα χρώματα? Γι' αυτό κι απόψε δε βάφτηκε. Ή γι' αυτό ή απλά γιατί προτίμησε να κυκλοφορήσει γυμνή. Εγώ θα κοιμηθώ λίγο νωρίτερα απόψε. Κέρδισα χρόνο γιατί δε χρειάζεται να ξεβαφτώ.
Καληνύχτα.