γαμιέται toshiban

Όταν ήμουν μικρή, πάντα αναρωτιόμουν γιατί ο Θεός παίρνει κοντά του τους καλούς ανθρώπους, κι αφήνει εδώ τους κακούς. Μεγαλώνοντας, το γεγονός συνέχισε ως είχε, αλλά εγώ έχω πια την απάντησή μου. Αν κανείς υπήρξε πολύ καλός στη ζωή του, ό Θεός δεν ήθελε να τον βλέπει να υποφέρει. Γι' αυτό και όλοι οι καλοί άνθρωποι δεν τυραννιούνται πριν πεθάνουν. Απλά φεύγουν. Απροειδοποίητα, σιωπηλά, γαλήνια. Σαν εσένα. Δεν το παίρνω προσωπικά. Κάποιος άλλος αποφάσισε για 'σένα. Ήσουν δύσκολος άνθρωπος, όμως σ' αγαπούσα. Κι ακόμα δηλαδή..τι επειδή έφυγες? στο μυαλό είναι αυτά.. Άλλωστε σήμερα είμαστε κι αύριο δεν είμαστε. Εσύ θα 'σαι κι αύριο όμως. Εδώ δίπλα να τσακώνεσαι με τη Μαρία, το ξέρω. Θυμάσαι που έλεγες ότι σε βασανίζει και ότι θα την χώριζες ε? Κι όμως οι τσακωμοί άγγιζαν σε ποσότητα, την αγάπη που τρέφατε ο ένας για τον άλλον.πάρα πολύ. Τώρα που θα σε ζητάει τι θα της πώ? και ξέρεις τι μου πε προχτες ε? "μακάρι να τον φέρουν πίσω, γιατί εγώ πως θα συνεχίσω τη ζωούλα μου?" Λες και το 'ξερε..Χαίρομαι που ήσουν πάντα εδώ δίπλα. Κοντά σ' ολους όσους σ' αγαπούν. Έφυγες με τις τσέπες του παντελονιού σου γεμάτες αγάπη. Ελπίζω να έφυγες και ικανοποιημένος και περήφανος για 'μένα. Θα βρω μια καλή δούλεια στο υπόσχομαι. Θα στην προσέχω και μεσ' τη βδομάδα θα την πάω και στην κυρία Mάγδα για τις εξετάσεις αίματος. Ήσουν το στήριγμά της. κυριολεκτικά και μεταφορικά. Σ' αγαπάει πολύ "Νούλη". Όλοι μας.

Απ' όταν ήμουν μικρή πάντα φοβόμουν τον θάνατο.Να ξέρεις, ακόμα και τώρα που μεγάλωσα τον φοβάμαι.Και από σήμερα που τον βίωσα μαζί σου, όλο και πιο πολύ.
Εγώ μεθαύριο θα φορέσω λευκά.
Αντίο