23108

κακό.μεγάλο κακό.αυτό μου έκανες.και το θέμα δεν είναι ο πόνος.ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία "πληγωμενη" είμαι. το μετά μ' απασχολεί πιο πολύ.ήθελα να 'ξερα τι σκεφτόσουν όταν φερόσουν έτσι.άραγε κανείς προσχεδιάζει το να φερθεί σκάρτα ή απλά συμβαίνει?όπως και να 'χει το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.εγώ, αλλιώς. με άλλαξες και δεν ήθελα.δεν εμπιστεύομαι ενώ έχω ανάγκη να το κάνω, δεν δένομαι ενώ θέλω να δεθώ, δεν ερωτεύομαι γιατί δε μπορώ να ερωτευτώ.μ' έχεις στερέψει. ψυχικά, συναισθηματικά.το κόστος ποιο ήταν για 'σένα? το γαμώτο είναι ότι μάλλον εσένα δε σου κόστισε τίποτα.ενώ εμένα μου κόστισε τον εαυτό μου. θα το 'χα κάνει κι εγώ σε 'σένα αν ήξερα...άν ήξερα, πολλά θα 'χα κάνει και πολλά δε θα 'χαν γίνει.μερικές φορές όμως, όσα έγιναν, συντελούν σ' όσα θα γίνουν.κι εγώ πιστεύω ότι όντως όλα γίνονται για κάποιο λόγο."ο έρωτας όμως είναι πάνω απ' όλα πηγή οδύνης.είναι υπέροχος και δολοφονικός". όμως εγώ δε μπορώ άλλο.έχω πεθάνει πολλές φορές ήδη και με σκότωσες εσύ.ο δολοφόνος όμως επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος, αλλά εγώ δε μπορώ ξανά.θέλω να σταματήσω να επιθυμώ.πώς σταματά κανείς να ποθεί? ο πόθος δεν είναι αυτό που βλέπεις, αλλά αυτό που φαντάζεσαι. εγώ σε έβλεπα, κι όταν δε μπορούσα να το κάνω σε φανταζόμουν.αυτό πώς λέγεται?λατρεία?όταν λατρεύεις κάτι που κοιτάς, φαντάζει τέλειο.η ατέλεια ήμουν εγώ.έτσι ένιωθα δίπλα σου.έτσι ήθελες να νιώθω.ο έρωτας βλέπεις, είναι παιχνίδι κι εσύ ήσουν πολύ ανταγωνιστικός.γιατί ήθελες μόνο να νικάς?"οι σημαντικότερες εμπειρίες του ανθρώπου είναι εκείνες που τον φέρνουν στα άκρα, επειδή απαιτούν όλο του το θάρρος."γιατί δε με άφησες ποτέ σου να κερδίσω?ίσως γιατί δεν είχες ποτέ αρκετό θάρρος να αντιμετωπίσεις την ήττα.Δειλέ.έτσι δειλά, φεύγω κι εγώ τώρα.το "καλούτσικο" πάντα είναι διαφορετικό απ'το "καλύτερο".όχι χειρότερο, απλά διαφορετικό.η σύγκριση αναπόφευκτη.η υπεροχή υποκειμενική, ακόμα κι αν κάτι τέτοιο ακούγεται παράλογο.πολλοί επιλέγουμε το "καλούτσικο", μόνο και μόνο γιατί το "καλύτερο" μας δίνει περισσότερα απ' όσα έχουμε τη δύναμη να δεχτούμε. το "τίποτα" το είχα πάντα σε μεγαλύτερη εκτίμηση απ' το "πάρα πολύ". το "τίποτα" μου αφήνει την αίσθηση του ανικανοποίητου, ενω το "πάρα πολύ" σε γεμίζει, ξεχειλίζει και σε λερώνει, σε φθείρει. το ανικανοποίητο ήταν πάντα ό, τι γοητευτικότερο. εσύ θα 'σαι πάντα το δικό μου ανικανοποίητο. κι εγώ το δικό σου. εσύ αυτό που πάντα ήθελα και ποτέ δεν είχα, κι εγώ αυτό που πάντα είχες και ποτέ δεν ήθελες.